Alledaagse schoonheid

“Water daar heb ik een hele kraan vol van!” Je hoort het je moeder nog zeggen. Toch staan er in de betere supermarkt tegenwoordig minstens tien versies van dit natuurlijke drankje. In de schappen staat het water gepresenteerd in diverse soorten en maten; karton, plastic of glas, met bubbels of plat. Er is keus genoeg. De inhoud alleen is tegenwoordig niet goed genoeg meer, ook de alledaagse producten kunnen niet meer zonder enige vorm van design. Het oog wil immers ook wat.

Opvallend is dat zo’n alledaags product je aan het denken kan zetten. waarom verkies je een mooi vormgegeven fles water boven de veel goedkopere huismerk fles? Water is immers water, zou je zeggen.

Als je hierover na gaat denken kom je er achter, dat niet alleen bij het kopen van water een enorm ‘luxe’ probleem is ontstaan, maar dat alle dagelijkse voorwerpen onderworpen zijn aan een toenemende mate van stilering. Kan het zo ver gaan, dat een gebruiksvoorwerp stopt om functioneel te zijn. Of blijft schoonheid altijd ondergeschikt aan functionaliteit?

‘Een goed product staat in dienst van zijn gebruiksfunctie, maar is qua vormgeving wel zo sterk dat het ook zelfstandig als object gebruikt kan worden’, zegt Carijn Oomkens in haar artikel waarin ze de relatie tussen vorm en functie van gebruiksvoorwerpen onder de loep neemt. <Morf, november 2006>

Het is helemaal niet zo vreemd dat de vormgeving steeds belangrijker wordt. We leven immers in een tijd waarin er al zo veel producten bestaan. De markt raakt verzadigd en een veelvoud aan merken bieden ons producten aan, met ÈÈn en dezelfde functie. En wanneer de consument niet meer gepakt kan worden met de functionaliteit van het product, verschuift de nadruk langzaam maar zeker naar de vormgeving.

Het idee voor de vorm lijkt vandaag de dag het oorspronkelijke product voorbij te streven. Alledaagse producten moeten, naast het hebben van een functie, ook nog passen in de lifestyle van de consument. Een simpele afwasborstel is niet goed genoeg meer. Nee! Hij moet anders zijn, opvallen en een sterke identiteit bezitten. Dit zorgt ervoor dat de meest normale producten zich massaal lijken te ontpoppen tot ware kunstobjecten.

We lijken steeds meer gedreven te worden door vorm, materiaal en kleur. We verkiezen al snel een aantrekkelijk vormgegeven product boven een ‘lelijke’. Een mooi vormgegeven pakje kauwgom verdwijnt sneller in de boodschappenmand en de bloemen staan er nu eenmaal mooier bij in een ‘design’ vaas.